تبلیغات
arksys - CCNA : برنامه ریزی و طراحی شبكه ( بخش چهارم )
arksys
*** با هم باشیم تا بتوانیم ***
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره سایت


خداوندا من در کلبه فقیرانه خود چیزی دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری. من چون تویی دارم و تو چون خود نداری. پس چون تو را دارم نیازی به غیر ندارم...

مدیر سایت: آصف رحیمی کشکولی
مطالب اخیر
برچسبها
آنچه تاكنون گفته شده است :
  •  بخش اول   برنامه ریزی و طراحی : طراحی یك شبكه محلی ساده با استفاده از فناوری سیسكو
  •  بخش دوم    برنامه ریزی و طراحی : طراحی یك مدل آدرس دهی IP منطبق بر طرح شبكه
  •  بخش سوم  برنامه ریزی و طراحی : طراحی یك مدل آدرس دهی IP منطبق بر طرح شبكه

در این بخش به بررسی  انتخاب یك پروتكل روتینگ ،  متناسب با نیازهای شبكه خواهیم پرداخت .

مفاهیم اولیه روتینگ
به گرفتن یك بسته اطلاعاتی از دستگاهی و ارسال آن از طریق شبكه برای دستگاه موجود بر روی یك شبكه متفاوت ، روتینگ گفته می شود .  روترها برای  انجام روتینگ  با هاست های موجود بر روی شبكه ها كاری نداشته و صرفا" در خصوص شبكه ها و انتخاب بهترین مسیر تصمیم گیری می گیرند  . روترها بر اساس آدرس منطقی شبكه ای كه هاست مورد نظر بر روی آن مستقر است ، بسته اطلاعاتی را دریافت و در ادامه ، از آدرس سخت افزاری هاست برای  توزیع بسته اطلاعاتی از  روتر به مقصد صحیح هاست استفاده می نمایند .
در روتینگ پویا ، پروتكل موجود بر روی یك روتر با پروتكل مشابه اجراء شده بر روی روترهای همسایه  ارتباط برقرار می نماید . در ادامه ، هر یك از روترها اطلاعات مربوط به شبكه هائی را كه نسبت به آنها آگاهی دارند به اطلاع هم رسانده  تا در جدول روتینگ خود ذخیره نمایند . بدین ترتیب و بر اساس فرآیند فوق دانش روترها نسبت به شبكه هائی كه آنها را می شناسند ، بهنگام می گردد . در صورت بروز تغییر در شبكه ، پروتكل های روتینگ پویا بطور اتوماتیك این موضوع را به اطلاع تمامی روترها می رسانند . در صورتی كه از روتینگ ایستا استفاده شده باشد ، مدیریت شبكه مسئول بهنگام سازی و اعمال تمامی تغییرات به صورت دستی در تمامی روترها می باشد . معمولا" در شبكه های بزرگ ، تركیبی از دو روش روتینگ ایستا و پویا استفاده می گردد .

روتینگ ایستا
در روتینگ ایستا ، مسیرها بطور دستی در هر یك از جداول روتینگ اضافه می گردد . این روش دارای مزایا و محدودیت های مختص به خود است :

مزایای روتینگ ایستا

  • عدم تحمیل بار عملیاتی اضافه بر روی پردازشگر روتر . بدین ترتیب می توان از یك روتر با پردازنده سبك تر استفاده نمود .

  • برای بهنگام سازی اطلاعات موجود در جداول روتینگ از پهنای باند ( ظرفیت لینك های ارتباطی )  بین روترها  استفاده نخواهد شد . بدین ترتیب هزینه لینك های ارتباطی WAN كاهش می یابد .

  •  امنیت ، چراكه صرفا" مدیر شبكه می تواند اجازه روتینگ به شبكه هائی خاص را فراهم نماید .

محدودیت های روتینگ ایستا

  • مدیریت شبكه می بایست شناخت مناسب و واقعی از ارتباطات شبكه ای و نحوه اتصال روترها به یكدیگر را بداند تا بتواند بر اساس آنها پیكربندی روترها را بطرز صحیح انجام دهد .

  • در صورتی كه یك شبكه به مجموعه شبكه های ارتباطی اضافه گردد ، مدیریت شبكه می بایست یك مسیر را برای آن در تمامی روترها و بطور دستی اضافه نماید .

  • روتینگ ایستا برای شبكه های بزرگ مناسب نمی باشد چراكه نگهداری اینچنین شبكه هائی مستلزم صرف زمان زیادی است .  

روتنیگ پویا
در روتینگ پویا از پروتكل هائی به منظور یافتن و بهنگام سازی جداول روتینگ بر روی روترها استفاده می شود . در این روش علاوه بر افزایش بار عملیاتی پردازنده ، درصدی از پهنای باند بین لینك های شبكه نیز اشغال خواهد شد . ( افزایش cost لینك ارتباطی ) .
در واقع ، یك پروتكل روتینگ مجموعه ای از قوانین لازم به منظور ارتباط یك روتر با روترهای همسایه را تعریف می نماید .  IGP ( برگرفته شده از interior gateway protocols  ) و EGP ( برگرفته شده از exterior gateway protocols ) دو نمونه از پروتكل های روتینگ می باشند كه از آنها در ارتباطات بین شبكه ای استفاده می گردد .
از پروتكل IGP به منظور مبادله اطلاعات روتینگ با روترهای موجود در یك سیستم خود مختار و یا AS  ( برگرفته شده از autonomous system ) استفاده می شود . یك سیستم و یا ناحیه خود مختار ، شامل مجموعه ای از شبكه هائی است كه تحت یك حوزه مدیریتی می باشند . این بدان معنی است كه تمامی روترهائی كه اطلاعات جدول روتینگ مشابهی را به اشتراك می گذارند در یك ناحیه خود مختار مشابه قرار دارند .
از پروتكل EGP برای ارتباط بین نواحی خودمختار استفاده می شود . BGP ( برگرفته شده از Border Gateway Protocol  ) نمونه ای از یك پروتكل EGP است .
قبل از درگیر شدن با پروتكل های روتینگ و آشنائی با نحوه عملكرد هر یك از آنها ، می بایست به چند موضوع دیگر اشاره نمائیم . آشنائی با administrative distances و انواع محتلف پروتكل های روتینگ از جمله موضوعات مهم در این رابطه است كه در ادامه به بررسی آنها خواهیم پرداخت .

Administrative Distances
در زمان پیكربندی پروتكل های روتینگ ، می بایست  به AD  و یا  administrative distance توجه خاصی داشت . از AD برای ارزش گذاری و میزان قابلیت اعتماد به اطلاعات روتینگ دریافتی یك روتر از طریق روتر همسایه اطلاق می گردد
. AD ، یك عدد صحیح بین صفر تا 255 است كه عدد صفر نشاندهنده اعتماد بالا و عدد 255 نشاندهنده عدم وجود ترافیك بر روی مسیر مورد نظر  است .
اگر روتری دو لیست بهنگام سازی را از یك شبكه راه دور مشابه دریافت نماید ، AD  اولین چیزی است كه توسط وی كنترل خواهد شد . در صورتی كه یكی از مسیرهای توصیه شده و یا پیشنهادی دارای AD كمتری‌ باشد ، انتخاب و در جدول روتینگ ذخیره می گردد . در صورتی كه مسیرهای پیشنهادی برای یك شبكه مشابه دارای AD  یكسانی می باشند ، از متریك پروتكل روتینگ ( نظیر تعداد hop و یا پهنای باند موجود بین خطوط ) استفاده خواهد شد و مسیری كه دارای متریك پائین تر و یا كمتری‌ باشد در جدول روتینگ ثبت خواهد شد . در صورتی كه دو مسیر پیشنهادی دارای AD و متریك یكسان باشند ،‌ پروتكل روتینگ از load-balance به شبكه راه دور استفاده می نماید .
جدول زیر AD پیش فرض كه یك روتر سیسكو از آن به منظور اتخاذ تصمیم در خصوص انتخاب مسیر به یك شبكه راه دور استفاده می نماید را نشان می دهد :

منبع مسیر

AD پیش فرض

 Connected interface

 0

 Static route

1

 Enhanced Interior Gateway Routing Protocol (EIGRP)

90

 Interior Gateway Routing Protocol (IGRP)

100

 Open Shortest Path First (OSPF) protocol

110

 Routing Information Protocol (RIP)

120

 External EIGRP

170

 Unknown

255
این مسیر هرگز استفاده نشده است

 جدول یك : مقادیر AD پیش فرض

در صورتی كه یك شبكه مستقیما" به روتر متصل شده باشد ، روتر همواره از اینترفیس متصل شده به شبكه استفاده می نماید . در صورتی كه مدیر شبكه یك مسیر ایستا را پیكربندی نماید ، روتر به این مسیر بیش از هر نوع مسیری كه خود آموخته است ، اعتماد خواهد كرد . مدیران شبكه می توانند مقدار AD مسیرهای ایستا را تغییر دهند ولی به صورت پیش فرض ،  AD  این نوع مسیرها یك در نظر گرفته می شود .
در صورتی كه دارای یك مسیر ایستا ، یك مسیر توصیه شده RIP و یك مسیر پیشنهادی IGRP از یك شبكه مشابه باشیم ، روتر به صورت پیش فرض همواره از مسیر ایستا استفاده خواهد كرد مگر این كه AD  مسیر ایستا تغییر یابد .

انواع پروتكل های روتینگ
پروتكل های روتینگ را می توان به سه گروه عمده زیر تقسیم نمود :

  • Distance vector : در پروتكل های روتینگ Distance vector ، بهترین مسیر به یك شبكه راه دور بر اساس مسافت تعیین می شود . هر مرتبه كه یك بسته اطلاعاتی از یك روتر عبور می یابد ( كه به آن hop گفته می شود ) ،‌ یك واحد به  hop آن اضافه می شود . مسیری كه دارای تعداد hop كمتری به شبكه مورد نظر باشد به عنوان بهترین مسیر انتخاب خواهد شد . در واقع vector  ، نشاندهنده  مسیر و یا جهت رسیدن به شبكه راه دور را مشخص می نماید . پروتكل های RIP و IGRP  دو نمونه متداول از پروتكل های روتینگ  Distance-vector  می باشند . در این پروتكل ها ، تمامی اطلاعات جداول روتینگ برای روترهای همسایه كه مستقیما" متصل شده اند ، ارسال می گردد .

  • Link state : در پروتكل های روتینگ link-state كه به آنها پروتكل های  shortest-path-first   نیز گفته می شود ، هر روتر سه جدول جداگانه را ایجاد می نماید . یكی از این جداول مسئولیت نگهداری اطلاعات مربوط به همسایگانی را برعهده دارد كه مستقیما" به روتر متصل شده اند ، یكی دیگر حاوی توپولوژی تمامی شبكه است و در آخرین جدول ، اطلاعات جدول روتینگ ذخیره می گردد . روترهائی كه با استفاده از پروتكل های link state پیكربندی شده اند نسبت به پروتكل های روتینگ  Distance vector دارای اطلاعات بمراتب یشتری نسبت به شبكه می باشند . OSPF یكی از پروتكل های متداول در این زمینه است . پروتكل های Link state اطلاعات بهنگام شامل وضعیت لینك های ارتباطی خود به سایر روترهای شبكه را  ارسال می نمایند .

  • Hybrid : این نوع پروتكل ها از  ویژگی دو پروتكل روتینگ  Distance vector و  Link state استفاده می نمایند . پروتكل EIGRP نمونه ای‌ متداول در این زمینه است .

برای پیكربندی پروتكل های روتینگ در هر سازمان و یا موسسه تجاری نمی توان یك روش ثابت و خاص را پیشنهاد داد . در چنین حالاتی می بایست هر  مورد را جداگانه بررسی و با توجه به شرایط موجود نسبت به انتخاب یكی از پروتكل های روتینگ اقدام نمود . در صورت آشنائی مطلوب با نحوه عملكرد پروتكل های مختلف روتینگ ، می توان در خصوص انتخاب یك پروتكل روتینگ مناسب اقدام نمود .
در بخش پنجم به بررسی پروتكل های روتینگ Distance-vector و چالش های آنها خواهیم پرداخت .


منبع :سایت شرکت سخاروش




نوع مطلب : آموزش، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 4 آبان 1388
چهارشنبه 19 تیر 1392 11:17 ق.ظ
با تشکر از اطلاعات مفیدتون
شنبه 25 شهریور 1391 09:42 ب.ظ
اطلاعات مفید و مختصری بود
ممنون
آصف رحیمی کشکولیامیدوارم به کارتون اومده باشه
ممنون از نظری که دادین
جمعه 2 تیر 1391 10:53 ب.ظ
اطلاعات مفیدی بود ممنون
آصف رحیمی کشکولیممنون از نظری که دادین
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار سایت
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی