تبلیغات
arksys - CCNA : برنامه ریزی و طراحی شبكه ( بخش ششم )
arksys
*** با هم باشیم تا بتوانیم ***
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره سایت


خداوندا من در کلبه فقیرانه خود چیزی دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری. من چون تویی دارم و تو چون خود نداری. پس چون تو را دارم نیازی به غیر ندارم...

مدیر سایت: آصف رحیمی کشکولی
مطالب اخیر
برچسبها
آنچه تاكنون گفته شده است :
  • بخش اول برنامه ریزی و طراحی   : طراحی یك شبكه محلی ساده با استفاده از فناوری سیسكو
  • بخش دوم  برنامه ریزی و طراحی   : طراحی یك مدل آدرس دهی IP منطبق بر طرح شبكه
  • بخش سوم    برنامه ریزی و طراحی   : طراحی یك مدل آدرس دهی IP منطبق بر طرح شبكه
  • بخش چهارم  برنامه ریزی و طراحی   : انتخاب یك پروتكل روتینگ متناسب با نیازهای شبكه
  • بخش پنجم برنامه ریزی و طراحی   :مفاهیم اولیه پروتكل های روتینگ Distance-vector

در این بخش به بررسی پروتكل RIP ، IGRP و پروتكل های تركیبی خواهیم پرداخت .

پروتكل RIP
RIP ( برگرفته شده از  Routing Information Protocol  )  به معنی واقعی یك پروتكل  distance-vector است . پروتكل فوق در هر 30 ثانیه تمام اطلاعات موجود در جدول روتینگ را برای تمامی اینترفیس های فعال ارسال می نماید .  RIP صرفا" از تعداد hop برای تعیین بهترین مسیر به شبكه راه دور استفاده می نماید .حداكثر تعداد hop  می تواند عدد 15 را داشته باشد و نسبت دهی عددی بالاتر از 15 به منزله غیرقابل دسترس بودن شبكه است.
RIP در شبكه های كوچك به خوبی كار می كند ولی برای شبكه های بزرگ كه دارای  لینك های ارتباطی WAN ( برگرفته شده از wide area network  ) كند و تعداد بسیار زیادی روتر هستند مناسب نمی باشد .  
در نسخه شماره یك RIP صرفا" از روتینگ  classful استفاده می گردد . این بدان معنی است كه تمامی دستگاه های موجود  در شبكه می بایست از subnet mask مشابهی استفاده نمایند . محدودیت فوق به دلیل ماهیت ارسال اطلاعات بهنگام می باشد. در نسخه شماره یك RIP  ، اطلاعات بهنگام ارسالی شامل اطلاعات subnet mask نمی باشند .
در RIP نسخه دو ، ویژگی جدیدی به نام روتینگ Prefix ارائه شده است كه به كمك آن امكان ارسال اطلاعات subnet mask به همراه مسیرهای بهنگام شده فراهم می گردد . به این نوع روتینگ ، اصطلاحا" روتینگ classless گفته می شود .

RIP از سه نوع تایمر مختلف برای تنظیم كارآئی خود استفاده می نماید .

  • Route update timer ، فاصله زمانی ارسال یك نسخه كامل از اطلاعات بهنگام روتینگ را مشخص می نماید . در بازه زمانی فوق ، روتر  یك نسخه كامل از اطلاعات موجود در جدول روتینگ خود را برای تمامی همسایگان ارسال می نماید . این زمان معمولا" 30 ثانیه در نظر گرفته می شود .

  • Route invalid timer ، مدت زمانی را مشخص می نماید كه پس از سپری شدن آن ، روتر به این نتیجه خواهید رسید كه یك مسیر غیرمعتبر است . این زمان معمولا" 180 ثانیه در نظر گرفته می شود و اگر یك روتر در بازه زمانی فوق هیچگونه اطلاعات جدیدی را در خصوص یك مسیر خاص دریافت ننماید ، آن مسیر را غیرمعتبر می نماید . در صورت تحقق چنین شرایطی ، روتر اقدام به ارسال اطلاعات بهنگام برای تمامی همسایگان خود می نماید تا به آنها بگوید كه مسیر غیرمعتبر است .

  • Route flush timer ، مدت زمان بین غیرمعتبر اعلام شدن یك مسیر و حذف آن از جدول روتینگ را مشخص می نماید . این زمان معمولا" 240 ثانیه در نظر گرفته می شود . قبل از این كه یك مسیر از جدول روتینگ حذف گردد ، روتر این موضوع را به اطلاع  همسایگان خود می رساند . مقدار Route invalid timer می بایست كمتر از route flush timer باشد تا روتر زمان كافی جهت اطلاع به همسایگان خود را قبل از بهنگام سازی جدول در اختیار داشته باشد . 

پروتكل IGRP
IGRP ( برگرفته شده از  Interior Gateway Routing Protocol )  یكی از پروتكل روتینگ  distance-vector طراحی شده توسط شركت سیسكو است . این بدان معنی است در صورت استفاده از پروتكل فوق در یك شبكه ، می بایست تمامی روترها از نوع سیسكو باشند . شركت سیسكو هدف از ایجاد پروتكل IGRP را غلبه بر برخی محدودیت های پروتكل RIP عنوان كرده است .
IGRP می تواند حداكثر دارای 255 ، hop باشد كه مقدار پیش فرض آن 100 در نظر گرفته می شود . این وضعیت در شبكه های بزرگ بسیار مفید است و مشكل داشتن حداكثر 15 hop در یك شبكه مبتنی بر پروتكل RIP را برطرف نماید .
IGRP از یك روش متفاوت نسبت به RIP  جهت محاسبه متریك استفاده می كند . در این پروتكل ، بطور پیش فرض از پهنای باند و تاخیر خط به عنوان شاخص هائی جهت تعیین بهترین مسیر استفاده می گردد .  به فرآیند فوق متریك تركیبی( composite metric ) گفته می شود . همچنین برای محاسبه متریك از شاخص هائی دیگر نظیر قابلیت اعتماد ، میزان load و MTU ( برگرفته شده از maximum transmission unit  ) استفاده می گردد ( از شاخص های اشاره شده بطور پیش فرض در محاسبه متریك استفاده نمی گردد ) .
پروتكل IGRP با RIP دارای تفاوت های عمده ای است كه به برخی از آنها اشاره می گردد :

  • امكان استفاده از IGRP در شبكه های بزرگ

  • IGRP برای فعال شدن از یك AS number (برگرفته شده از  autonomous system ) استفاده می نماید .

  • IGRP در هر 90 ثانیه یك مرتبه بهنگام سازی جدول روتینگ را بطور كامل انجام می دهد .

  • IGRP از پهنای باند و تاخیر خط به عنوان یك متریك استفاده می نماید .

برای كنترل كارآئی ، پروتكل IGRP  از تایمرهای مختلف زیر با مقادیر پیش فرض استفاده می نماید :

  •  Update timers ، فركانس ارسال پیام های بهنگام روتینگ را مشخص می نماید . مقدار پیش فرض 90 ثانیه در نظر گرفته شده است  .

  • Invalid timers ، مدت زمانی را كه یك روتر می بایست منتظر بماند قبل از این كه یك مسیر نادرست را به دیگران اعلام نماید ( در صورتی كه در بازه زمانی مورد نظر یك بهنگام جدید دریافت نگردد ) ، مشخص می نماید . مقدار پیش فرض سه برابر زمان Update timer است .

  • Holddown timers ، مدت زمان holddown را مشخص می نماید . مقدار پیش فرض سه برابر زمان Update timer به اضافه 10 ثانیه در نظر گرفته شده است . 

  • Flush timers، مشخص می نماید كه چه مدت زمانی می بایست سپری شود قبل از این كه بتوان یك مسیر را از جدول روتینگ حذف كرد . مقدار پیش فرض هفت برابر زمان Update timer در نظر گرفته می شود . در صورتی كه مقدار  Update timer برابر با 90 ثانیه در نظر گرفته شود ، 360 ثانیه طول خواهد كشید تا بتوان یك مسیر را از جدول روتینگ حذف كرد . 

پروتكل های روتینگ تركیبی و یا EIGRP
EIGRP  ( برگرفته شده از Enhanced IGRP ) یك پروتكل  distance-vector و classless است كه امكانات بیشتری را نسبت به IGRP ارائه می نماید .
همانند IGRP  ، پروتكل EIGRP از مفهوم یك ناحیه خودمختار برای  تشریح مجموعه ای از روترهای همجوار كه پروتكل های روتینگ مشابهی را اجراء و اطلاعات روتینگ را به اشتراك می گذارند ، استفاده می نماید . 
برخلاف IGRP ، پروتكل EIGRP در مسیرهای بهنگام خود از Subnet mask استفاده می نماید . همانگونه كه اطلاع دارید ، ارائه اطلاعات subnet امكان استفاده از  VLSM ( برگرفته شد ه از Variable Length Subnet Masking  ) و خلاصه سازی را در زمان طراحی شبكه فر اهم می نماید .
در برخی موارد به پروتكل EIGRP به عنوان یك پروتكل تركیبی روتینگ نیز اشاره می شود چراكه دارای ویژگی هائی از پروتكل های  distance-vector  و   link-state  می باشد .  مثلا" EIGRP اقدام به ارسال بسته های اطلاعاتی link-state همانند OSPF ( برگرفته شده از Open Shortest Path First  ) نمی كند . در مقابل ، EIGRP داده بهنگام distance-vector  شامل اطلاعاتی در رابطه با شبكه ها به اضافه هزینه رسیدن به آنها را از دیدگاه روتر پیشنهاد دهنده ارسال می نماید .
همچنین ، پروتكل EIGRP دارای خصایص Link-state است .  یكسان سازی جداول روتینگ بین همسایگان در زمان راه اندازی و ارسال اطلاعات بهنگام جدید و خاص در زمان بروز تغییرات در توپولوژی شبكه ، نمونه ای در این زمینه می باشد .
وجود برخی ویژگی های قدرتمند در پروتكل EIGRP آن را از IGRP و سایر پروتكل های روتینگ كاملا" متمایز می نماید .

  • حمایت از IP ، IPX و AppelTalk از طریق  PDM  ( برگرفته شده از Protocol-Dependent Modules )

  • ارتباط از طریق RTP ( برگرفته شده از Reliable Transport Protocol )

  • انتخاب بهترین مسیر از طریق DUAL  (برگرفته شده از diffusing update algorithm )

  • حمایت از چندین سیستم خودمختار ( AS )

  • حمایت از خلاصه سازی و VLSM ( برگرفته شده از  Variable Length Subnet Masking )

در بخش هفتم به بررسی هر یك از ویژگی های فوق با جزئیات بیشتری خواهیم پرداخت .


منبع :سایت شرکت سخاروش





نوع مطلب : آموزش، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 6 آبان 1388
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.





آمار سایت
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی